datagott > support.* > support.adhd+add

anoniem (13.03.2005, 18:02)
Nu ben ik nog maar 21, ruim in mijn volwassenheid, maar ik heb al
gemerkt dat ik veel dingen niet kan uitvoeren. Het concentreren op
iets is onmogelijk. Zelfs het klaarmaken van een simpele diner is
moeilijk. Dan laat ik de pan staan en verbrand het vlees of doe ik de
verkeerde hoeveelheid zout in de pan. Als ik zie dat mijn ouders
daarentegen alles heel makkelijk doen dan vrees ik dat ik misschien
wel nooit zo goed als hun kan zijn. Toen las ik boeken van dr. Amen,
een geneeskundige die hierover geschreven had en ik herkende mij in de
problemen. Ik was dus wel zeker dat ik ADD had.

Ik heb dyslexie-achtige problemen. Als ik een stuk tekst lees dan
vergeet ik wat ik gelezen heb. Het korte termijn geheugen laat veel te
wensen over. Ook het lange termijn geheugen is slecht. Vooral wat
betreft prospectief geheugen. (het vermogen om iets te onthouden op
het juiste tijdstip) Dan denk ik om 22:00 uur dat ik een afspraak had
om 19:00, maar dan is het al te laat. Mensen in mijn omgeving denken
dat ik zeer laag intelligent ben. Want iemand die simpele
werkzaamheden niet kan verrichten die is niet erg intelligent.
Desontdanks studeer ik wel, maar heb ik het idee dat ik onderpresteer.
Dus volg ik een lager opleidingsniveau dan dat ik eigenlijk wel aan
zou kunnen. Nog terug naar mijn dyslexie-achtige problemen: vaak lees
ik "over teksten heen". Dan interpreteer ik het niet helemaal, alsof
ik niet aan het lezen ben. Daarentegen heb ik niet de problemen die
echte dyslecten hebben: ik draai geen woorden om of letters ik
interpreteer dingen niet fout! Het probleem is gewoon ik lees wel,
maar interpreteer het gewoon niet alsof het niet binnenkomt.

Maar de RIAGG nam mij niet serieus en dacht dat ik gewoon wat aandacht
wilde. Want hyperactief ben ik niet. Ik kan uren lang op een stoeltje
blijven zitten. Ik schaamde me soms en wist niet hoe ik hulp moest
zoeken. Vaak begrepen mensen mij ook niet, omdat ik niet wist hoe ik
mijn problemen moest brengen. Nu vertel ik dat ik bijvoorbeeld moeite
heb met lezen en dat het lijkt op dyslexie, maar dat is het niet.
Flip Ph (13.03.2005, 19:24)
anoniem wrote:
[..]
> echte dyslecten hebben: ik draai geen woorden om of letters ik
> interpreteer dingen niet fout! Het probleem is gewoon ik lees wel,
> maar interpreteer het gewoon niet alsof het niet binnenkomt.
> Maar de RIAGG nam mij niet serieus en dacht dat ik gewoon wat aandacht
> wilde. Want hyperactief ben ik niet. Ik kan uren lang op een stoeltje
> blijven zitten. Ik schaamde me soms en wist niet hoe ik hulp moest
> zoeken. Vaak begrepen mensen mij ook niet, omdat ik niet wist hoe ik
> mijn problemen moest brengen. Nu vertel ik dat ik bijvoorbeeld moeite
> heb met lezen en dat het lijkt op dyslexie, maar dat is het niet.


Het zal wel zijn omdat de tevreden mensen zich niet laten horen, maar ik ken
maar weinig mensen die zich door een Raigg geholpen voelen. Aan de andere
kant moet je bedenken dat wat voor jou wel degelijk een groot probleem kan
zijn en waarmee je geholpen wilt worden, vanuit de optiek van hulpverleners
van het Riagg zijn er natuurlijk ook nog heel andere gevallen. Misschien is
het Riagg voor jou niet de aangewezen plek voor je hulpvraag. Zelf heb ik
alleen maar ervaring met een juist wel hyperactieve zoon met dyslectie.
Wat is eigenlijk precies je vraag, of wil je gewoon eens wat van je af
praten. Kan allemaal hier.
Flip P.
katrien (13.03.2005, 20:20)
sorry, zat eerst naar je privé te zenden

ik heb dat ook soms ,

ik lees heel graag , alle genres , ik ben erg nieuwsgierig naar alles wat er
in de wereld gebeurt , probeer daar vaak over te lezen ...Maar kan het heel
moeilijk onthouden. Ik ga dan verschillende dingen door elkaar gaan mengen.
Zo zou ik vaak heel graag in bepaalde gesprekken opgaan , er actief aan
meedoen , maar vaak luister ik alleen maar omdat ik niet zeker ben van mijn
eigen of ik het nu wel over het juiste heb.
zo las ik het boek "naduah" over indianen , een historisch roman , wel zeker
6 keer en nog steeds kan ik bepaalde gebeurtenissen niet correct plaatsen.

katrien

"anoniem" <pioneer1234> schreef in bericht
news:02a9
[..]
EduardMD (13.03.2005, 21:51)
"anoniem" <pioneer1234> schreef in bericht
news:02a9
> Nu ben ik nog maar 21, ruim in mijn volwassenheid, maar ik heb al
> gemerkt dat ik veel dingen niet kan uitvoeren. Het concentreren op
> iets is onmogelijk. Zelfs het klaarmaken van een simpele diner is
> moeilijk. Dan laat ik de pan staan en verbrand het vlees of doe ik de
> verkeerde hoeveelheid zout in de pan. Als ik zie dat mijn ouders
> daarentegen alles heel makkelijk doen dan vrees ik dat ik misschien
> wel nooit zo goed als hun kan zijn. Toen las ik boeken van dr. Amen,
> een geneeskundige die hierover geschreven had en ik herkende mij in de
> problemen. Ik was dus wel zeker dat ik ADD had.
> Ik heb dyslexie-achtige problemen. Als ik een stuk tekst lees dan
> vergeet ik wat ik gelezen heb.


Bedoel je dat je na een klein tijdje erachter komt dat je ogen een aantal
regels zijn opgeschoten maar dat je gedurende die tijd aan iets anders
dacht?

Het korte termijn geheugen laat veel te
> wensen over. Ook het lange termijn geheugen is slecht. Vooral wat
> betreft prospectief geheugen. (het vermogen om iets te onthouden op
> het juiste tijdstip) Dan denk ik om 22:00 uur dat ik een afspraak had
> om 19:00, maar dan is het al te laat.


Heb je nog geen truukjes bedacht om daar mee om te gaan, zoals een horloge
of een agenda met een wekkerfunctie?

Mensen in mijn omgeving denken
> dat ik zeer laag intelligent ben. Want iemand die simpele
> werkzaamheden niet kan verrichten die is niet erg intelligent.


Laat je niets aanpraten.

> Desontdanks studeer ik wel, maar heb ik het idee dat ik onderpresteer.
> Dus volg ik een lager opleidingsniveau dan dat ik eigenlijk wel aan
> zou kunnen.


Weet je, zo kom je makkelijk aan een minderwaardigheidsgevoel. Soms moet je
schipperen met je mogelijkheden, zowel geestelijk als in gedrag. In je hoofd
kan je alle dingen van te voren bedenken, maar het omzetten in daden is
moeilijk?

Nog terug naar mijn dyslexie-achtige problemen: vaak lees
> ik "over teksten heen". Dan interpreteer ik het niet helemaal, alsof
> ik niet aan het lezen ben. Daarentegen heb ik niet de problemen die
> echte dyslecten hebben: ik draai geen woorden om of letters ik
> interpreteer dingen niet fout! Het probleem is gewoon ik lees wel,
> maar interpreteer het gewoon niet alsof het niet binnenkomt.
> Maar de RIAGG nam mij niet serieus en dacht dat ik gewoon wat aandacht
> wilde. Want hyperactief ben ik niet. Ik kan uren lang op een stoeltje
> blijven zitten. Ik schaamde me soms en wist niet hoe ik hulp moest
> zoeken. Vaak begrepen mensen mij ook niet, omdat ik niet wist hoe ik
> mijn problemen moest brengen. Nu vertel ik dat ik bijvoorbeeld moeite
> heb met lezen en dat het lijkt op dyslexie, maar dat is het niet.


Kan je wel aan dingen beginnen en afmaken? Zonder uit te stellen of andere
dingen eerst te doen?
Zonder te vermijden de belangrijkste dingen te doen, onbelangrijke dingen
wel te doen?

Weet je, je kan pas in zo een geval, nadat je op een afstandje naar jezelf
gekeken hebt en als je dan ook (bv op internet ) veel gelezen hebt en je
hebt 't een en 't ander aan symptomen opgeschreven en die herkend in de
literatuur, pas als je goed onderbouwd je symptomen hebt vastgelegd, hulp
vragen.
Vooral het RIAGG wordt geconfronteerd met sterk uit de boot vallende mensen,
mensen die diep in de shit zitten of ontzettend storend zijn voor anderen.
Voor iemand als jij zijn ze absoluut niet toegerust. Jij alleen hebt er last
van, niemand anders. Plus dat ze dat nog absoluut niet in hun opleiding
gehad hebben.
Het is hartstikke goed dat je je "geval" als storend ervaart erkent dat je
er last van hebt en er iets aan wilt doen.
Als je lang wacht heb je al je goede eigenschappen vaarwel gezegd in een
poging om toch maar te overleven. En dat allemaal met een rot schuldgevoel.
Ga ervoor. Laat je niet ondersneeuwen. Laat je geen onnozele dingen
aanpraten, maar zorg wel voor een onderbouwde eigen diagnose. Kost tijd,
neem bijvoorbeeld twee maanden waarin je gewoon door eigen gedrag en
litteratuur onderzoek precies kan formuleren waar aan je wilt werken of
laten werken.
Dan pas kan je gericht hulp krijgen. (En dat zou kunnen betekenen dat je
medicatie krijgt, dus geen RIAGG maar psychiater of huisarts, afhankelijk
van je leeftijd en welwillendheid en kennis van die man/vrouw)

Zet hem op. Witte Muizen ( ;-) )

Met vriendelijke groet
Eduard
Inca (13.03.2005, 22:19)
Welkom hier. Ik heb niet veel zinnige reactie op het moment, maar je bent
hier in elk geval van harte welkom! Niet iedere ADD'er is hyperactief,
concentratieproblemen komen ook zonder hyperactiviteit voor en zijn dan
zeker niet makkelijker.
anoniem (14.03.2005, 08:45)
> > Ik heb dyslexie-achtige problemen. Als ik een stuk tekst lees dan
> > vergeet ik wat ik gelezen heb.

> Bedoel je dat je na een klein tijdje erachter komt dat je ogen een aantal
> regels zijn opgeschoten maar dat je gedurende die tijd aan iets anders
> dacht?


Ja inderdaad, maar ik kon het nooit "plaatsen". Nooit wist ik precies
of andere mensen hier ook last van hadden. Want vaak zeggen mensen dat
ze bijvoorbeeld huiswerk zitten te maken, maar dan hebben ze geen zin
meer en dan dromen ze ook weg. Nooit kon ik aan andere mensen
duidelijk maken hoe mijn leesproblemen waren. Daarentegen zie je op
internet bijvoorbeeld dat mensen met dyslexie specifieke problemen heb
met lezen, daarom zeg ik tegen anderen dat ik dyslectie-achtige
leesproblemen heb.

> Het korte termijn geheugen laat veel te
> > wensen over. Ook het lange termijn geheugen is slecht. Vooral wat
> > betreft prospectief geheugen. (het vermogen om iets te onthouden op
> > het juiste tijdstip) Dan denk ik om 22:00 uur dat ik een afspraak had
> > om 19:00, maar dan is het al te laat.

> Heb je nog geen truukjes bedacht om daar mee om te gaan, zoals een horloge
> of een agenda met een wekkerfunctie?


Ja dat wel. Ik stop alles in mijn nieuwe mobiele telefoon, die een
kalender functie heeft.

> Vooral het RIAGG wordt geconfronteerd met sterk uit de boot vallende mensen,
> mensen die diep in de shit zitten of ontzettend storend zijn voor anderen.
> Voor iemand als jij zijn ze absoluut niet toegerust. Jij alleen hebt er last
> van, niemand anders. Plus dat ze dat nog absoluut niet in hun opleiding
> gehad hebben.


Inderdaad. Ik ben een heel rustig persoon en mensen zien vaak mijn
problemen niet.

> Het is hartstikke goed dat je je "geval" als storend ervaart erkent dat je
> er last van hebt en er iets aan wilt doen.


Het heeft lang geduurd voordat ik sowieso wist welke problemen ik
precies had. Pas toen ik naar een hogere school ging om echt te
studeren, toen merkte ik dat ik de leesvaardigheden niet had om
bijvoorbeeld rechten te studeren. Mensen konden makkelijk het hoge
niveau aan om ingewikkelde wetteksten te lezen, maar ik had hier grote
problemen mee.

> Dan pas kan je gericht hulp krijgen. (En dat zou kunnen betekenen dat je
> medicatie krijgt, dus geen RIAGG maar psychiater of huisarts, afhankelijk
> van je leeftijd en welwillendheid en kennis van die man/vrouw)


Ja dat is een goed idee, al heb ik gehoord dat het slecht gaat met de
geestelijke gezondheidszorg.
panta rhei (14.03.2005, 18:52)
On 13 Mar 2005 09:02:23 -0800, pioneer1234 (anoniem)
wrote:

>(...) Nu vertel ik dat ik bijvoorbeeld moeite
>heb met lezen en dat het lijkt op dyslexie, maar dat is het niet.


Dat is het inderdaad niet volgens mij, als ik je verhaal lees. En
misschien is je korte termijn geheugen ook wel niet zo slecht, maar je
neemt de dingen heel slecht in je op. En dan kun je ze uiteraard ook
niet onthouden. Het lijkt me dus meer een concentratieprobleem. Zoals
je zelf al zegt: ADD, niet hyperactief.

Mocht je goed Engels kunnen lezen (even afgezien van je moeite met
concentratie uiteraard, maar die heb ik zelf ook heel erg), dan zou ik
je het boek 'Scattered' van Gabor Maté van harte aanraden. Op de een
of andere manier heb ik het gevoel dat het je zal aanspreken. Je kunt
het vinden op [..] en op [..].

O ja, en net als Inca wil ik graag zeggen: Welkom hier!
Soortgelijke onderwerpen