datagott > support.* > support.autisme

Martin Kramer (07.10.2004, 10:45)
Hallo allemaal
SInds ik weet dat ik PDD-NOS heb is het ook duidelijk
waarom ik in het verleden problemen op mijn werk had
en dat ik nu een aangepaste werkplek c.q. baan nodig heb,
waarin voldoende structuur zit en ik niet te veel sociale
vaardigheden ten toon hoef te spreiden. Overleggen
met collega's voor een gemeenschappelijk doel is niet
zo'n probleem maar in situaties met belangentegenstellingen
of politieke spelletjes kan ik niet functioneren.
Dat betekent dat ik de reguliere vacature-bronnen niet
kan gebruiken omdat daar vrjiwel geen geschikte banen
tussen zitten. En als ik door eindeloze hoeveelheden
onbruikbare informatie moet heenzoeken loop ik
vast omdat ik er volstrekt depressief van wordt.
Wie heeft enig idee langs welke wegen een
aangepaste werkplek te vinden is. Een open sollicitatie
met iets als "slimme autist zoekt werk" lijkt me ook weinig effectief.
Dat ze iemand met academisch denkniveau kunnen krijgen
voor ongeveer het minimumloon zal ook weinig indruk
maken, omdat ze redeneren van "U bent zo oud en
u heeft die opleiding en ervaring dus u MOET zo veel
verdienen DUS u bent te duur DUS we willen u niet".
Ik ben bijna 52, zit na 2 jaar WW en een proefbaantje
in de sociale werkvoorziening nu in de ziektewet en wil
eventueel naar de WAO als inkomensbasis, maar ik kan en wil
onder de bekende restricties graag werken. Omdat ik een vrijwel
afbetaalde eigen woning heb wil ik niet naar de bijstand
maar kan wel met een laag salaris leven.
Waar en hoe vind ik een aangepaste werkplek?

Martin Kramer
Faye (07.10.2004, 13:17)
In article <kfv9m05n6plof2iuj23adk3lqduqmh0n42>,
Martin Kramer <mkramer.REMOVE> wrote:

> Waar en hoe vind ik een aangepaste werkplek?


Lieve schat... ik zit met precies hetzelfde probleem, al ben ik jonger
en heb geen eigen huis. Een baan op academisch niveau ging nog prima,
maar nu ik vacatures af moet lopen is het een puinhoop. Naarst het feit
dat ik nergens ervaring in heb of een opleiding voor heb willen ze
overal communicatieve spinnen in hun web. Ik ben communicatief niet
onvaardig, maar wel auti. Dat betekent minstens telefoonantipathie en
niet echt goed met administreren en doorgeven van dat soort info.
Vooral niet in grote hoeveelheden.

Ik ga binnenkort in een reintegratietraject en hoop dat daar iets
uitkomt.

Vacatures vinden waar ik op _kan_ reageren is al een probleem.

cheerIO,

Faye.
----------------------------
Laat staan dat ik verwacht kans te maken en de baan aan te kunnen.
panta rhei (07.10.2004, 17:58)
On Thu, 07 Oct 2004 13:17:58 +0200, Faye
<divorytaur> wrote:

>Vacatures vinden waar ik op _kan_ reageren is al een probleem.


Hoe bedoel je dit, Faye?

Ik overweeg om een opleiding voor psychologisch assistente te gaan
volgen. Ik ben al psycholoog en deed voorheen wetenschappelijk
onderzoek, maar i.v.m. mijn concentratieproblemen was en is dat te
zwaar voor me.
Nou is psychologisch assistente natuurlijk wel weer een beroep waarin
het op communicatie aankomt maar dan wel heel beperkt en heel erg
volgens een vast stramien. Dus wie weet.
Alleen ben ik vermoedelijk minstens 56 als ik daarmee klaar ben en wie
me dan nog wil, als beginnend assistente, met een psychologiebul op
zak en dan werken /onder/ een andere psycholoog?
Maar toch, ik vind het zelf een leuk vooruitzicht - voor zover je dus
van een vooruitzicht kunt spreken. :-)

Groetjes van
panta rhei (07.10.2004, 17:58)
On Thu, 07 Oct 2004 10:45:03 +0200, Martin Kramer
<mkramer.REMOVE> wrote:

>Waar en hoe vind ik een aangepaste werkplek?


Heb je recht op hulp van een re´ntegratiebureau? De UWV kan daar in
bepaalde gevallen (ik heb geen idee welke) tussen de 5000 en de 12000
Euro voor uittrekken. (Wettelijk mogen ze tot 12000 Euro gaan, maar er
zijn kantoren die niet hoger gaan dan 5000.)

Dan is dit een nuttige website:

[..]

Of misschien kun je bij de GGZ vragen om begeleiding door een
jobcoach?

Veel succes,
Faye (07.10.2004, 18:18)
In article <fjnam0tut9ga0neomnjbp2kv1bajtkmc0d>,
panta rhei <bjvanbeieren> wrote:

> On Thu, 07 Oct 2004 13:17:58 +0200, Faye
> <divorytaur> wrote:
> >Vacatures vinden waar ik op _kan_ reageren is al een probleem.

> Hoe bedoel je dit, Faye?


Ik heb geen vaardigheden en ook geen ervaring in een bepaalde richting.
Ik ben opgeleid tot visueel onderzoeker en daar ben ik nu uitgeknikkerd.

> Ik overweeg om een opleiding voor psychologisch assistente te gaan
> volgen. Ik ben al psycholoog en deed voorheen wetenschappelijk
> onderzoek, maar i.v.m. mijn concentratieproblemen was en is dat te
> zwaar voor me.


Mja... maar dat is een opleiding. Hoe zit dat dan met werk? Is dat een
traineeschap? En hoe kom je daar dan aan?

> en wie
> me dan nog wil, als beginnend assistente, met een psychologiebul op
> zak en dan werken /onder/ een andere psycholoog?


Het maakt me niet uit om onder iemand te werken die een lagere opleiding
heeft. Ik heb bepaalde beperkingen en die hebben vooral te maken met
communicatie. Niet dat ik slecht communiceer, maar ik heb zelf geen
'gevoel' voor communicatie. Dat betekent vooral dat veel het ene oor in
en andere oor uit gaat wat ik niet direct kan relateren aan het moment
en de situatie. Directe communicatie gaat meestal wel goed, maar
telefonisch wordt al moeilijk en per brief moet ik al die tijd kunnen
onthouden tot het geldt.

Als het een 'stimmy'-ding zou zijn dan onthoud ik het tot in lengte der
dagen, maar zo werkt dat bij werk niet.

> Maar toch, ik vind het zelf een leuk vooruitzicht - voor zover je dus
> van een vooruitzicht kunt spreken. :-)


Het is fijn om een vooruitzicht te hebben.

cheerIO,

Faye.
------------------------------
daar ontbreekt het nog wel een beetje aan.
panta rhei (07.10.2004, 21:54)
On Thu, 07 Oct 2004 18:18:40 +0200, Faye
<divorytaur> wrote:

>> >Vacatures vinden waar ik op _kan_ reageren is al een probleem.

>> Hoe bedoel je dit, Faye?

>Ik heb geen vaardigheden en ook geen ervaring in een bepaalde richting.
>Ik ben opgeleid tot visueel onderzoeker en daar ben ik nu uitgeknikkerd.


Ah, OK.
Maar voor je uitkering mag je solliciteren waar je wilt. Alleen heb je
daar voor jezelf dan dus niks aan (behalve dat je je uitkering niet
verliest).
Ik ken iemand die telefonisch en per e-mail solliciteert (veelal open
sollicitaties) en dat allemaal bijhoudt. Die sollicitaties zijn
natuurlijk niet of nauwelijks controleerbaar, maar ze geeft het wel op
aan haar uitkeringsinstantie. Ik weet niet of elke uitkeringsinstantie
dat accepteert, maar zo ja, dan is het een veel minder
arbeidsintensieve manier van (schijn-)solliciteren dan als je overal
brieven heen stuurt.

>> Ik overweeg om een opleiding voor psychologisch assistente te gaan
>> volgen. Ik ben al psycholoog en deed voorheen wetenschappelijk
>> onderzoek, maar i.v.m. mijn concentratieproblemen was en is dat te
>> zwaar voor me.

>Mja... maar dat is een opleiding. Hoe zit dat dan met werk? Is dat een
>traineeschap? En hoe kom je daar dan aan?


Er zijn twee mogelijkheden, van de ene weet ik nog niet hoe dat gaat
met stages, maar de andere is via de LOI. Daar moet je 700 uur stage
doen met een minimum van 16 uur per week, dat is dus maximaal 44
weken. En die stageplek moet je zelf zoeken.

>Het maakt me niet uit om onder iemand te werken die een lagere opleiding
>heeft.


Maar het gaat niet alleen om wat wij als toekomstige ondergeschikten
OK vinden. De toekomstige chef kan er ook wel niks voor voelen. Dat
bedoelde ik hier. (ff uitlegge :-))

>Als het een 'stimmy'-ding zou zijn dan onthoud ik het tot in lengte der
>dagen, maar zo werkt dat bij werk niet.


Wat is dat, 'stimmy'?

Groetjes,
Martin Kramer (07.10.2004, 23:26)
panta rhei <bjvanbeieren> wrote:

>On Thu, 07 Oct 2004 10:45:03 +0200, Martin Kramer
><mkramer.REMOVE> wrote:
>bepaalde gevallen (ik heb geen idee welke) tussen de 5000 en de 12000
>Euro voor uittrekken. (Wettelijk mogen ze tot 12000 Euro gaan, maar er
>zijn kantoren die niet hoger gaan dan 5000.)
>Dan is dit een nuttige website:
>[..]
>Of misschien kun je bij de GGZ vragen om begeleiding door een
>jobcoach?
>Veel succes,

Die mogelijkheden zijn er wel. De UWV moet hier een dezer dagen
mee komen, en ik word nu via de WRA (werkvoorziening Amsterdam)
geholpen. Ik heb tot nu toe begrepen dat je bij een reintegratiebureau
toch ook zelf op zoek moet naar werk, en dat is voorzover ik het
nu kan overzien buitengewoon ontmoedigend en deprimerend.
Je komt nooit binnen bij een bedrijf en kan dus ook niet
je mogelijkheden en beperkingen bespreken. (Na ruim 2 jaar WW
ca. 100 sollicitaties en niet een keer uitgenodigd voor een gesprek).
Mogelijk hebben ze bij die reintegratiebureaus nog ideeen,
maar ik heb er vooralsnog weinig vertrouwen in, omdat ik niet
weet hoe het zou kunnen werken.

Martin Kramer
Faye (08.10.2004, 09:08)
In article <3m7bm014s1aqu51ugs5ubjpihpp9q8t04b>,
panta rhei <bjvanbeieren> wrote:

> On Thu, 07 Oct 2004 18:18:40 +0200, Faye
> <divorytaur> wrote:
> Maar voor je uitkering mag je solliciteren waar je wilt. Alleen heb je
> daar voor jezelf dan dus niks aan (behalve dat je je uitkering niet
> verliest).
> Ik ken iemand die telefonisch en per e-mail solliciteert (veelal open
> sollicitaties) en dat allemaal bijhoudt.


Open solli's vind ik helemaal lastig. Waar solliciteer je dan op?
Verzint ze dat helemaal zelf? Ik wil gewoon ook een baan, waarbij ik
mijn ding kan doen en wat regelmaat in mijn leven heb. Liefst eentje
waarbij ik een beetje tot rust kan komen. Gelukkig kan ik inderdaad veel
sollicitaties per e-mail doen.

Controle heb ik nog niet gehad, dus ik ben alles maar in mappen gaan
stoppen waar ik op reageer, plus de eventuele reacties terug.

[psychologisch assistente]
> >Mja... maar dat is een opleiding. Hoe zit dat dan met werk? Is dat een
> >traineeschap? En hoe kom je daar dan aan?

> via de LOI. Daar moet je 700 uur stage
> doen met een minimum van 16 uur per week, dat is dus maximaal 44
> weken. En die stageplek moet je zelf zoeken.


Die plekken zijn dan wel betaald en kun je daar van leven? Mijn
uitkeringsinstantie zou zoiets vast niet goedkeuren als ik daarmee niet
genoeg verdiende om van de uitkering af te komen.

> >Het maakt me niet uit om onder iemand te werken die een lagere opleiding
> >heeft.

> Maar het gaat niet alleen om wat wij als toekomstige ondergeschikten
> OK vinden. De toekomstige chef kan er ook wel niks voor voelen. Dat
> bedoelde ik hier. (ff uitlegge :-))


Dat is maar goed, want dat kwam nog niet in me op. Ik denk daar nooit zo
over na. Ik zie mensen altijd als gelijke, wie het ook is, tot ik ze een
beetje leer kennen, maar zelfs dan wordt het eigenlijk niet
verschillend. Het wordt voor mij alleen maar lastig als ze bijvoorbeeld
slechter communiceren enzo. Daarom ben ik zelfs wat angstig voor mentaal
gehandicapten. Ik wil altijd iedereen als gelijke kunnen behandelen,
maar ik weet dat anderen daarin onredelijk kunnen zijn. Gewild of
ongewild.

Je kijkt wel veel relaxer aan tegen die dingen dan ik, of Martin Kramer
'for that matter'. Zoals Martin al zei kan ie niet tegen conflicten en
dergelijke. Terwijl werkeloosheid en alles daaromheen 1 groot conflict
is. Nou ja, zo ervaar ik dat.

> >Als het een 'stimmy'-ding zou zijn dan onthoud ik het tot in lengte der
> >dagen, maar zo werkt dat bij werk niet.

> Wat is dat, 'stimmy'?


fiepen.... uit je dak gaan, iets dergelijks...
Wat ik met wetenschappelijk onderzoek deed lag bijvoorbeeld helemaal in
mijn lijn. Hoe beter iets past, hoe beter ik functioneer. Ook naar
buiten toe. Daar heb ik dan nog wel ruimte voor.

cheerIO,

Faye.
-------------------------
heeft tegenwoordig dus weinig ruimte.
panta rhei (08.10.2004, 09:37)
On Thu, 07 Oct 2004 23:26:51 +0200, Martin Kramer
<mkramer.REMOVE> wrote:

>Je komt nooit binnen bij een bedrijf en kan dus ook niet
>je mogelijkheden en beperkingen bespreken. (Na ruim 2 jaar WW
>ca. 100 sollicitaties en niet een keer uitgenodigd voor een gesprek).


Waar ligt dat naar jouw idee aan, even afgezien van het feit dat er
natuurlijk altijd beter geschikte kandidaten kunnen zijn? Leeftijd,
ervaring, mogelijke hindernissen die uit je cv zijn op te maken, kan
het zijn dat je sollicitatiebrieven niet overtuigend genoeg zijn? Aan
dat laatste is dan misschien wel wat te doen, misschien kun je sommige
dingen in een wat positiever daglicht zetten dan je nu doet. Daarmee
heb je natuurlijk nog geen baan, maar het is zoals je zegt, je wilt
ook wel eens verder komen dan alleen die sollicitatiebrief.

Momenteel 'lopen' er twee vrienden van mij bij een re´ntegratiebureau,
hoewel, bij die ene is het meer een vorm van vrijwillige outplacement
(hij wil na vele jaren weg bij zijn oude baas en die heeft daar geld
voor over - niet omdat hij slecht is in z'n werk maar omdat men daar
wel inziet dat men niets meer aan hem heeft als hij tegen z'n zin
blijft). De ander is werkloos.
Die ene, van die outplacement zeg maar, krijgt een flink aantal
gesprekken waarin hij zijn sterke en zwakke kanten en zijn interesses
goed leert kennen. Voor de ander is, als ik het goed heb, een
soortgelijk plan gemaakt. Daar heb je denk ik heel wat meer aan dan
aan een soort sollicitatiecursus.
Diegene die werkloos is heeft zelf een re´ntegratiebureau moeten
zoeken en dat heeft hij gedaan met behulp van die site die ik noemde.

>Mogelijk hebben ze bij die reintegratiebureaus nog ideeen,
>maar ik heb er vooralsnog weinig vertrouwen in, omdat ik niet
>weet hoe het zou kunnen werken.


Ik denk dat het sterk verschilt per re´ntegratiebureau, dus dat het
goed zou kunnen zijn als je zelf kunt kiezen en daar ook werk van
maakt. Maar een deprimerende situatie is het wel.

Ik herinner me nog een derde vriend die een paar erg slechte
ervaringen heeft met re´ntegratiebureaus. Ze streken het geld op en
deden praktisch niets - althans niets waar hij, als universitair
geschoolde, nog wat aan had. Een van die bureaus ging bovendien zeer
slordig met persoonlijke gegevens om. Dus ßls je een vinger in de pap
hebt, maak er dan gebruik van!

Groetjes,
panta rhei (08.10.2004, 10:26)
On Fri, 08 Oct 2004 09:08:08 +0200, Faye
<divorytaur> wrote:

>Open solli's vind ik helemaal lastig. Waar solliciteer je dan op?
>Verzint ze dat helemaal zelf?


Van haar weet ik het niet zo goed, maar ik heb zelf in het verleden
ook wel open sollicitaties verricht. Als het om een serieuze
sollicitatie gaat, schrijf je dat je een baan wilt en waarom, waar je
geschikt voor bent, wat je sterke punten zijn, wat voor soort functies
je leuk lijken, waarom dat bedrijf je aanspreekt, enz.
Als het alleen voor de vorm is, dus om aan het gewenste aantal
sollicitaties te komen, maak je er natuurlijk veel minder werk van.

>Ik wil gewoon ook een baan, waarbij ik
>mijn ding kan doen en wat regelmaat in mijn leven heb. Liefst eentje
>waarbij ik een beetje tot rust kan komen.


Maar het lijkt me niet verstandig om het tegenover een potentiŰle
werkgever zo te formuleren. Een beetje inbouwen moet je het natuurlijk
wel. Niet zeggen dat je op een dynamische functie uit bent met veel
afwisseling. Maar in eerste instantie moet je wel proberen jezelf een
beetje te verkopen.
Is moeilijk voor de meeste auti's, weet ik.

>> via de LOI. Daar moet je 700 uur stage
>> doen met een minimum van 16 uur per week, dat is dus maximaal 44
>> weken. En die stageplek moet je zelf zoeken.

>Die plekken zijn dan wel betaald en kun je daar van leven? Mijn
>uitkeringsinstantie zou zoiets vast niet goedkeuren als ik daarmee niet
>genoeg verdiende om van de uitkering af te komen.


Nee, ik zit natuurlijk in een andere positie. Ik zit in de WAO en ik
ga er nu even vanuit dat ik straks wel een officieel
re´ntegratietraject mag volgen. En dat dat inhoudt dat ik stage mag
doen met behoud van uitkering. Bovendien speelt het nu nog niet, ik
verwacht dat ik pas voor een herkeuring word opgeroepen in de eerste
helft van 2006. En als ik een schriftelijke opleiding wil volgen kan
ik het theoretische gedeelte altijd (nu alvast) op eigen houtje gaan
doen. Alleen wordt het dan natuurlijk niet voor me betaald.
Ik heb me niet gerealiseerd dat je als 'bijstander' vermoedelijk
minder faciliteiten krijgt. Daarbij komt dat jij nog niet zo heel lang
werkloos bent (vergeleken met een hoop anderen), en hoog opgeleid.
Daar doen ze minder voor. (Ik ben natuurlijk ook hoog opgeleid maar ik
zit wel al heel lang in de WAO.)

>Dat is maar goed, want dat kwam nog niet in me op. Ik denk daar nooit zo
>over na. Ik zie mensen altijd als gelijke, wie het ook is, tot ik ze een
>beetje leer kennen, (...)


Ik ook. Maar zij mij niet. In werk en diverse andere situaties krijg
je altijd te maken met rolverdelingen. Ook al is de ander bijvoorbeeld
niet slimmer dan jij en niet beter in het werk dat jij doet, als
hij/zij boven je staat mag je vaak niet laten blijken dat je het beter
weet. Ik ben daar vaak op vastgelopen, ik snap dit allemaal pas sinds
ik mijn diagnose heb en dus meer helderheid heb over hoe mijn
functioneren afwijkt van dat van anderen.
Ik heb geen gevoel voor rolverdeling, jij ook niet denk ik.

> Je kijkt wel veel relaxer aan tegen die dingen dan ik, of Martin Kramer
>'for that matter'.


Dat weet ik niet, ik denk dat dat een momentopname is. Ik zit er nu
niet middenin omdat ik vermoedelijk nog niet op korte termijn gekeurd
zal worden. Als dat wel zo zou zijn, zou ik vreselijk in de stress
schieten, ook omdat mijn lichamelijke gezondheid nog lang niet zo is
dat ik echt zou kunnen werken. Zeker geen 16 uur per week (heel
voorzichtig misschien 1 Ó 2 x 3 uurtjes en dan ook nog in een
aangepaste, rustige omgeving).

>> Wat is dat, 'stimmy'?

>fiepen.... uit je dak gaan, iets dergelijks...


OK, ik snap.

>heeft tegenwoordig dus weinig ruimte.


Snap ik ook.

Sterkte hoor,
Christa (08.10.2004, 11:14)
Faye wrote:

> Ik heb geen vaardigheden en ook geen ervaring in een bepaalde richting.
> Ik ben opgeleid tot visueel onderzoeker en daar ben ik nu uitgeknikkerd.


Laat ik vooropstellen dat ik geen idee heb wat dat is, maar ik neem aan
dat jij zelf wel weet bij welke bedrijven je een baan in die richting
zou kunnen krijgen. Dat wil zeggen: welke bedrijven gebruiken visueel
onderzoekers?

Maak een lijstje van die bedrijven.

Stel een CV samen (dat wil ik evt wel samen met je doen)

Leg de nadruk op je competenties, zoek naar steekwoorden. Uiteraard
steekwoorden die er toe doen. Autistisch is niet een van de steekwoorden
die ik in mijn lijstje zou zetten. Driftig (wat bij mij van toepassing
is) ook niet. Enthousiast, impulsief zet ik er nog weleens neer, dat
soort dingen.

En maak dan ÚÚn tamelijk algemene, niet al te veelzeggende, brief.
Waarin je alweer de nadruk legt op je competenties en vraagt of men jouw
cv kan matchen met een van hun functies, nu of op (korte) termijn. Laat
je cv het werk doen, die brief is alleen maar om hen op je cv te wijzen.

Neem in je cv ook interesses op en vrijwilligerswerk.

En zeg dat je uiteraard bereid bent een en ander mondeling toe te
lichten en bel na drie of vier dagen even op om te vragen of je brief
ontvangen is en of ze er wellicht iets mee kunnen (ja, dat is het
lastigste stukje, ik weet het).
Faye (08.10.2004, 11:41)
In article <meecm0ddbdg8026579mgrjspfngdvntetj>,
panta rhei <bjvanbeieren> wrote:

> Ik herinner me nog een derde vriend die een paar erg slechte
> ervaringen heeft met re´ntegratiebureaus. Ze streken het geld op en
> deden praktisch niets


Tegenwoordig is het voor die bureaus vaak 'no cure no pay'.

cheerIO,

Faye.
---------------------------------
je kunt natuurlijk in een rotbaan terecht komen als je accepterend bent.
Faye (08.10.2004, 12:41)
In article <ck5lq4$2a6u$1>,
Christa <christa> wrote:

> Faye wrote:
>> > Ik heb geen vaardigheden en ook geen ervaring in een bepaalde richting.

> > Ik ben opgeleid tot visueel onderzoeker en daar ben ik nu uitgeknikkerd.

> Dat wil zeggen: welke bedrijven gebruiken visueel
> onderzoekers?[...]
> Maak een lijstje van die bedrijven.
> Stel een CV samen (dat wil ik evt wel samen met je doen) [...]


Lief van je. Je laat het ook zo verfrissend makkelijk klinken.

Ik heb denk ik ook mijn bekomst van het visuele onderzoek en alles
daaromheen. Niet zoals ik het in het begin heb leren kennen hoor, maar
zoals het bij de TU-Delft allemaal is gelopen. Ik ben tegen een burn-out
aangelopen precies toen mijn contract afgelopen was en toen depressief
geworden. Ik ben er nu 3 jaar uit.
Ik geloof dat ik met een alternatieve baan ook al heel blij ben.

Ik denk dat ik je suggesties nog wel een keer opvolg. Ik kan er zo maar
2 bedenken TNO en Philips oh.... en misschien nog het forensisch
instituut, maar die houden open sollicitaties al af tegenwoordig.

Een vriendin van me is al aan het polsen bij Philips-Natlab. Het is
echter niet de meest gunstige tijd voor open sollicitaties.

Ik heb mijn hoop een beetje gevestigd op 'junior, trainee en assistent'
banen, waarbij er nog ruimte is om vaardigheden aan te leren.

Mijn 'auti'-gevoel zegt me echter dat ik gisteren al die sollicitaties
al had moeten doen en eergisteren alle vaardigheden had moeten aanleren
om bij bepaalde banen binnen te komen. Verschrikkelijk is dat. Ik ben er
helemaal op gefixeerd. Ik neem aan dat Martin dat ook wel herkent. Ik
kom nauwelijks meer toe aan een soort van vrijetijdsinvulling.

Het enige wat je dan kan doen is gaan plannen van alternatieven, om niet
te fixeren naar passiviteit.

cheerIO,

Faye.
----------------------------
want dat is toch wel een auti-default.
Christa (08.10.2004, 14:57)
Fri, 08 Oct 2004 12:41:16 +0200 tikte dan wel citeerde Faye:

>> Maak een lijstje van die bedrijven.
>> Stel een CV samen (dat wil ik evt wel samen met je doen)

>[...]
>Lief van je. Je laat het ook zo verfrissend makkelijk klinken.


hehehe
't Is ook niet echt moeilijk. Maar het is iets waar je even voor moet
gaan zitten.
Als je die CV eenmaal hebt, hoef je er eigenlijk nooit meer naar om te
kijken, alleen nog maar af en toe aan te vullen.

>Ik heb denk ik ook mijn bekomst van het visuele onderzoek en alles
>daaromheen. Niet zoals ik het in het begin heb leren kennen hoor, maar
>zoals het bij de TU-Delft allemaal is gelopen. Ik ben tegen een burn-out
>aangelopen precies toen mijn contract afgelopen was en toen depressief
>geworden. Ik ben er nu 3 jaar uit.
>Ik geloof dat ik met een alternatieve baan ook al heel blij ben.


Dan zul je voor jezelf moeten bepalen welke kant het dan gaat worden.
Ook daar kun je natuurlijk bedrijven bij zoeken :)

>Ik denk dat ik je suggesties nog wel een keer opvolg. Ik kan er zo maar
>2 bedenken TNO en Philips oh.... en misschien nog het forensisch
>instituut, maar die houden open sollicitaties al af tegenwoordig.


Toch gewoon sturen. Je maakt mij niet wijs dat ze ze ongeopend
retourneren.

Hier vind je veel goeie info:
[..]

>Een vriendin van me is al aan het polsen bij Philips-Natlab. Het is
>echter niet de meest gunstige tijd voor open sollicitaties.


Het is nooit een goeie tijd. Het goeie moment komt gewoon nooit.

>Ik heb mijn hoop een beetje gevestigd op 'junior, trainee en assistent'
>banen, waarbij er nog ruimte is om vaardigheden aan te leren.
>Mijn 'auti'-gevoel zegt me echter dat ik gisteren al die sollicitaties
>al had moeten doen en eergisteren alle vaardigheden had moeten aanleren
>om bij bepaalde banen binnen te komen. Verschrikkelijk is dat. Ik ben er
>helemaal op gefixeerd. Ik neem aan dat Martin dat ook wel herkent. Ik
>kom nauwelijks meer toe aan een soort van vrijetijdsinvulling.


Ik ken dat ook. En hoe langer je een en ander uitstelt, hoe
geblokkeerder je raakt.
Christa (08.10.2004, 14:59)
Fri, 08 Oct 2004 09:37:46 +0200 tikte dan wel citeerde panta rhei:

>Waar ligt dat naar jouw idee aan, even afgezien van het feit dat er
>natuurlijk altijd beter geschikte kandidaten kunnen zijn? Leeftijd,
>ervaring, mogelijke hindernissen die uit je cv zijn op te maken, kan
>het zijn dat je sollicitatiebrieven niet overtuigend genoeg zijn? Aan
>dat laatste is dan misschien wel wat te doen, misschien kun je sommige
>dingen in een wat positiever daglicht zetten dan je nu doet. Daarmee
>heb je natuurlijk nog geen baan, maar het is zoals je zegt, je wilt
>ook wel eens verder komen dan alleen die sollicitatiebrief.


Dezelfde link als voor Faye:
[..]

Mijn ervaring is dat je brief vooral de aandacht moet trekken, maar je
cv moet voor jou spreken. Brieven schrijven kun je leren, of je kunt
het anderen laten doen. Als je maar uitgenodigd wordt...

>Momenteel 'lopen' er twee vrienden van mij bij een re´ntegratiebureau,


Pas in zo'n geval op met het 'zelf opzeggen' - het kan je je uitkering
kosten als een en ander niet goed loopt.

Soortgelijke onderwerpen