datagott > support.* > support.eenzaamheid

Appeltje (12.10.2003, 22:05)
Iemand moet toch koken. Hij zou het vandaag doen, dus blijf ik stijf
achter mijn computer zitten. Ik zeg niets.
Half 7.
Nog geen keukengeluiden.
"Lieverd, wat eten we?" vraag ik voorzichtig.
Zijn blik zegt me genoeg en zoals altijd sta ik maar weer op en loop naar
de keuken. "Zal ik je helpen lieverd?" durft hij ook nog te vragen.
Zal ik je helpen? Hij had het beloofd, hij zou vandaag koken. Het is
altijd hetzelfde. Altijd.
Waarom zorgt er nooit eens iemand voor mij!
Ik zet de muziek lekker hard aan, het raam open, en begin de groenten te
snijden. Vandaag krijgt hij geen vlees, dat zal hem leren om zelf eens te
koken.
Veel knoflook want morgen gaat hij weer met Francine uit.
Waarom sta ik eigenlijk te koken, heb ik nog wel zin?
Maar eten is kostbaar en hij moet goed eten zij schoonmoeder, dus ik ga
maar door.
Als de rijst 20 minuten later klaar is zijn ook de groenten in de wok
geweest. Hij vindt ze soms te rauw. Maar juist vandaag heb ik ze nog
rauwer gelaten. Had hij maar zelf moeten koken. Boven ligt ook nog een
stapel was doe gevouwen moet worden en er moest nodig gestofzuigd worden.
Ik ben moe. De nieuwe stoomreiniger lacht me toe vanaf de vensterbank.
Die kreeg ik cadeau van schoonmoeder. Gisteren kwam ze even langs om te
kijken waar het vuil zat. Tussen de radiatoren vond ze wel erg veel, en
dat
moet IK schoonmaken!
"Schat! Eten is klaar!!" schreeuw ik om de hoek van de deur.
Even later stapt hij, blij zoals bijna altijd, de keuken in, "hmmm, dat
ruikt lekker,
heb je snel gedaan lieverd."
Zwijgend schep ik zijn eten op.
"Wat is er voor vlees?"
Ha, daar heb je de vraag. Vlees.
"Er is geen vlees," ik ben bang dat ik iets te triomfantelijk klink.
Hij legt zijn hand om mijn middel en drukt zich tegen me aan en
fluistert: "je bent lief."
.. ik moet me nu echt inhouden om hem niet achterover op het aanrecht te
leggen!

Appeltje
[..]
Adama (12.10.2003, 23:30)
Appeltje wrote:
[..]
> dat ruikt lekker,
> heb je snel gedaan lieverd."
> Zwijgend schep ik zijn eten op.
> "Wat is er voor vlees?"
> Ha, daar heb je de vraag. Vlees.
> "Er is geen vlees," ik ben bang dat ik iets te triomfantelijk klink.
> Hij legt zijn hand om mijn middel en drukt zich tegen me aan en
> fluistert: "je bent lief."
> . ik moet me nu echt inhouden om hem niet achterover op het aanrecht
> te leggen!


Vindt je jezelf niet hypocriet om toch lieve woordjes tegen je geliefde te
zeggen? (terwijl je anders denkt)

Als het zijn beurt was om te koken moet hij dat ook doen. Maar als jij dan
toch weer de keuken induikt, zal hij nog vaker zijn belofte niet nakomen,
omdat hij erop rekent dat *jij* het dan wel weer zal doen.

Adama
jep (14.10.2003, 07:15)
Appeltje <appeltje> wrote:

[verhaal, huishoudelijke verwikkelingen]

Tja, hoe te ontsnappen aan zo'n wrijving... ik weet er geen antwoord op.
Hoe doe je dat?
Adama (14.10.2003, 16:25)
jep wrote:
> Appeltje <appeltje> wrote:
> [verhaal, huishoudelijke verwikkelingen]
> Tja, hoe te ontsnappen aan zo'n wrijving... ik weet er geen antwoord
> op. Hoe doe je dat?


Alles recht voor zijn raap zeggen! Je moet open zijn, je partner ook, vind
ik. Je moet niets achter houden!

Adama
Appeltje (15.10.2003, 22:22)
"jep"
> Appeltje
> [verhaal, huishoudelijke verwikkelingen]
> Tja, hoe te ontsnappen aan zo'n wrijving... ik weet er geen antwoord op.
> Hoe doe je dat?

Ha, gewoon door te gaan koken, want wij hebben een simpele taakverdeling,
zonder overleg is dat er in geslopen maar niet vastgelegd.
Ik doe de dingen die ik nog kan, en dat zijn vooral de dingen die ik
zittend kan doen, daar hoort dus koken en afwassen bij.
Maar hij doet het ook wel eens. En ik stofzuig wel eens, dan sleep ik een
kruk achter me aan mee zodat ik niet hoef te staan.
Verder zijn we geen van beide mensen van de klok, van regelmaat of ritme.
Hij wordt alleen boos als ik een programma in mijn computer naar mijn
hand heb gezet als hij er ook mee wil werken.
Maar die boosheid stelt niets voor. Als hij tekeer gaat loop ik weg en
laat hem bij mijn computer, als hij er klaar is zet ik het gewoon weer op
mijn manier.
Uitpraten is ook zoiets... wat valt er uit te praten, vaak hebben ruzies
geen diepere betekenis dan gewoon even een ergernis op dat moment.
Vroeger met Koos was het wel altijd heel heftig, dan moest er ook altijd
uitgepraat worden, ik liep toen ook niet weg.
Maar ik heb gewoon geen zin meer in dat zogenaamde diepdoenerij.
Als er niets is hoef je het niet te zoeken.
Die perikelen die ik erover schrijf zijn gewoon... momentopnames. een
soort logboek.
Natuurlijk schrijf ik niet over de liefde, en de mooie dingen die we
hebben, dat is saai.
voorbeeldje?
en toen zaten we op de bank, werd ik moe van het zitten, ging met mijn
hoofd op zijn schoot liggen en hij streelde mijn haren wel een uur lang.
Dat was fijn. En toen dronken we thee en keken naar netwerk. Ik viel in
slaap en wildle hem bijten maar zijn spijkerbroek was te dik.

Nou, daar is toch niets aan om te lezen?

Appeltje
Appeltje (15.10.2003, 22:50)
"Adama"
> Appeltje wrote:


> > "Lieverd, wat eten we?" vraag ik voorzichtig.


> > "Schat! Eten is klaar!!" schreeuw ik om de hoek van de deur.

> Vindt je jezelf niet hypocriet om toch lieve woordjes tegen je geliefde te
> zeggen? (terwijl je anders denkt)

Nee, dat is niet hypocriet, je moet er de juiste toonhoogte bij
afstemmen.
En je moet weten hoe een relatie in elkaar zit.
Ik zeg namelijk nooit lieverd of schat, ik noem hem anders altijd gewoon
bij zijn eigen voornaam.

> Als het zijn beurt was om te koken moet hij dat ook doen. Maar als jij dan
> toch weer de keuken induikt, zal hij nog vaker zijn belofte niet nakomen,
> omdat hij erop rekent dat *jij* het dan wel weer zal doen.

Tuurlijk.
DAt zou ik ook tegen een ander zeggen.
Hij komt ook vaak zijn beloftes niet na,
ik ook niet. Dat vind ik prettig want hoe kan ik weten hoe ik over een
uur ben? En omdat ik weet dat ik met hem geen vaste afspraken hoef te
maken, daar houdt een van ons zich toch niet aan.
Maar ik wou zelf ook wel graag eten.
En ik hou niet van strakke regels binnen een relatie/vriendschap.
En natuurlijk vind ik het absoluut niet leuk als hij al een uur nadat het
eten klaar had mogen zijn vertelt dathij geen zin heeft om te koken.
Daarom schrijf ik dat ook even in mijn "logboek" hier.

Appeltje
W!m (15.10.2003, 23:32)
"Appeltje" <appeltje> schreef in bericht
news:51g1
> Hij komt ook vaak zijn beloftes niet na,
> ik ook niet. Dat vind ik prettig want hoe kan ik weten hoe ik over een
> uur ben? En omdat ik weet dat ik met hem geen vaste afspraken hoef te
> maken, daar houdt een van ons zich toch niet aan.
> Maar ik wou zelf ook wel graag eten.
> En ik hou niet van strakke regels binnen een relatie/vriendschap.
> En natuurlijk vind ik het absoluut niet leuk als hij al een uur nadat het
> eten klaar had mogen zijn vertelt dathij geen zin heeft om te koken.


Hierboven schrijf je dat je het prettig vind als hij zijn belofte niet na
komt, en als hij zich daar aan houdt, vind je het absoluut niet leuk. ik kan
dat maar moeilijk met elkaar rijmen. Of zit je ons iets wijs te maken?
Adama (15.10.2003, 23:58)
Appeltje wrote:
> "Adama"
>> Nee, dat is niet hypocriet, je moet er de juiste toonhoogte bij

> afstemmen.
> En je moet weten hoe een relatie in elkaar zit.
> Ik zeg namelijk nooit lieverd of schat, ik noem hem anders altijd
> gewoon bij zijn eigen voornaam.


Ach so! Dat wist ik natuurlijk niet. Dan is je boodschap naar hem duidelijk,
lijkt mij.

> Tuurlijk.
> DAt zou ik ook tegen een ander zeggen.
> Hij komt ook vaak zijn beloftes niet na,
> ik ook niet. Dat vind ik prettig want hoe kan ik weten hoe ik over een
> uur ben? En omdat ik weet dat ik met hem geen vaste afspraken hoef te
> maken, daar houdt een van ons zich toch niet aan.


Tja, zo kan je ook leven. Het is in ieder geval lekker flexibel.

> Maar ik wou zelf ook wel graag eten.
> En ik hou niet van strakke regels binnen een relatie/vriendschap.


Inderdaad, dat ben ik met je eens. Het geeft alleen meer irritatie/ruzie.

> En natuurlijk vind ik het absoluut niet leuk als hij al een uur nadat
> het eten klaar had mogen zijn vertelt dathij geen zin heeft om te
> koken. Daarom schrijf ik dat ook even in mijn "logboek" hier.


Adama
gruwelijk (16.10.2003, 11:34)
Geachte "Appeltje" <appeltje> wrote in
news:bmcc69$nsv$1:

> Zwijgend schep ik zijn eten op.
> "Wat is er voor vlees?"
> Ha, daar heb je de vraag. Vlees.
> "Er is geen vlees," ik ben bang dat ik iets te triomfantelijk klink.
> Hij legt zijn hand om mijn middel en drukt zich tegen me aan en
> fluistert: "je bent lief."
> . ik moet me nu echt inhouden om hem niet achterover op het aanrecht te
> leggen!
> Appeltje
> [..]

had je je nu maar niet ingehouden, dan had ie alsnog zijn vlees (vet)
gekregen!
Appeltje (16.10.2003, 13:18)
"gruwelijk"
> Geachte "Appeltje" <appeltje> wrote in
> > "Wat is er voor vlees?"
> > Ha, daar heb je de vraag. Vlees.
> > "Er is geen vlees," ik ben bang dat ik iets te triomfantelijk klink.

> had je je nu maar niet ingehouden, dan had ie alsnog zijn vlees (vet)
> gekregen!

Dat vlees is in ieder geval voor jou te vet, heer gruwelijk.
gruwelijk (17.10.2003, 17:08)
Geachte "Appeltje" <appeltje> wrote in
news:bmlur5$9h$1:

> "gruwelijk"
> Dat vlees is in ieder geval voor jou te vet, heer gruwelijk.

Veiligheidshalve kies ik het haze(n)pad, dat vlees is in elk geval niet
vet!
Appeltje (17.10.2003, 17:21)
"gruwelijk"
> "Appeltje"


> > Dat vlees is in ieder geval voor jou te vet, heer gruwelijk.

> Veiligheidshalve kies ik het haze(n)pad, dat vlees is in elk geval niet
> vet!

Maar toen het vet was deed je je er ook tegoed aan.
Erg kieskeurig ben je in ieder geval niet.
En je staat er inmiddels om bekend dat je stiekem verdwijnt nog voor het
vlees opgediend wordt.
gruwelijk (17.10.2003, 19:30)
Geachte "Appeltje" <appeltje> wrote in
news:bmp1fi$p1j$1:

> "gruwelijk"
> Maar toen het vet was deed je je er ook tegoed aan.
> Erg kieskeurig ben je in ieder geval niet.
> En je staat er inmiddels om bekend dat je stiekem verdwijnt nog voor het
> vlees opgediend wordt.
>Ja, ik laat me niet in de pan hakken als ik er nog onderuit kan. Ik ben

erom berucht in Holland en ver daar buiten, met de nadruk op ver.
gruwelijk (17.10.2003, 19:36)
Geachte "Appeltje" <appeltje> wrote in
news:bmp1fi$p1j$1:

> "gruwelijk"
> Maar toen het vet was deed je je er ook tegoed aan.
> Erg kieskeurig ben je in ieder geval niet.
> En je staat er inmiddels om bekend dat je stiekem verdwijnt nog voor het
> vlees opgediend wordt.


Ja, ik laat me niet graag in de pan hakken als ik er nog onderuit kan. Ik
ben erom berucht in Holland en ver daar buiten, met de nadruk op ver.
jep (17.10.2003, 19:41)
Appeltje <appeltje> wrote:

> "jep"
> > Appeltje
> > [verhaal, huishoudelijke verwikkelingen] [....]

> Uitpraten is ook zoiets... wat valt er uit te praten, vaak hebben ruzies
> geen diepere betekenis dan gewoon even een ergernis op dat moment.


Voor mij is het heel belangrijk dingen op tijd te zeggen, wat voor
lulligheidjes het dan ook mogen wezen. Anders kunnen zeer onbelangrijke
ergernisjes met z'n allen een enorme, onontwarbare knoop worden.

Maar ik ben geloof ik behoorlijk haatdragend. Iemand die één keer echt
fout gezeten heeft bij me zal het niet gauw meer goed doen. Als dat bij
jou niet zo'n 'item' is, dan zit jij gewoon heel anders in elkaar.

[...]
> Natuurlijk schrijf ik niet over de liefde, en de mooie dingen die we
> hebben, dat is saai.
> voorbeeldje?
> en toen zaten we op de bank, werd ik moe van het zitten, ging met mijn
> hoofd op zijn schoot liggen en hij streelde mijn haren wel een uur lang.
> Dat was fijn. En toen dronken we thee en keken naar netwerk. Ik viel in
> slaap en wildle hem bijten maar zijn spijkerbroek was te dik.
> Nou, daar is toch niets aan om te lezen?
> Appeltje


Oneindig geluk is eeuwige verveling. Niet van mezelf, dat.

Het bijten is trouwens wel interessant; is dat lekker, zo'n broek? Neem
je er ook wel us sausjes over of zo? Of is het net als bij MacDonalds,
dat het eigenlijk om de verpakking gaat.
Soortgelijke onderwerpen